Śnieżna Pantera (Irbis, Uncia uncia) jest unikalnym zwierzęciem gdyż dla niej utworzono odrębny rodzaj, nie ryczy taka głośno jak reszta wielkich kotów. Dźwięki przypominają raczej ryk pumy a przez pierwsze dwa lata życia ich futra mają deseń centkowany.
Śnieżna Pantera występuje głównie w Himalajach i na Wyżynie Tybetańskiej ale można ją również spotkać w środkowej Azji. Zamieszkuje góry, lasy i stepy do około 6000 m n.p.m w lecie i ok 600 m n.p.m. w zimie.
Tryb życia śnieżnej pantery to głównie noc czasami dzień. Dlatego, zdjęć Śnieżnych Panter jest mało a więcej jest malowideł i obrazów. Jeśli widzimy jakieś fotografie to zazwyczaj na zdjęciach widoczna jest tylko jedna Śnieżna Pantera dlatego, że są to zwierzęta należące do samotników. Czasami występują parami jednak jest to wielka rzadkość.
Śnieżne Pantery polują głównie na zwierzęta kopytne jak koziorożce, nahury i jaki. Lubi polować również na bażanty, kuraki, owce i kozy.
Jest bardzo czujnym zwierzęciem i ostrożnym. Cecha jest widoczna w jej przenikliwym silnym a zarazem spokojnym wzroku. Jej długie i gęste futro doskonale kamufluje w okresie zimowym.
Na wolności żyje tylko 4500-6500 Śnieżnych Panter. Główne zagrożenia to rozproszenie populacji, handel futrami oraz wykorzystywanie ich kości w medycynie chińskiej. Gatunek znajduje się na liście IUCN (Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody) oraz chroni go też CITES (Międzynarodowa Konwencja o Handlu Gatunkami Zagrożonymi Wyginięciem).
Informacje i zdjęcia zostały zaczerpnięte z Internetu i Wikipedii.